محققان معتقدند با استفاده از نانوذرات با قدرت هدفگيري بالا مي توان سلول هاي سرطاني را شناسايي و اين بيماري را درمان كرد.
به گزارش سرويس فن آوري ايسنا علوم پزشكي تهران محققان دانشگاه تورنتو نشان داده اند رفتار هدفگيري نانوذرات به اندازه ذرات و شيمي سطحي آنها درون به بدن موجود زنده بستگي دارد.
به كارگيري راهبردهاي طراحي اين چنيني براي حامل هاي رسانش نانويي به معني شناسايي سرطان با حساسيت بيشتر بوده و به درمان هاي بهتر و در نهايت بالا رفتن امكان زنده ماندن بيماران منجر مي شود.
وارن چان رهبر اين گروه تحقيقاتي مي گويد : « نانوذرات بايد طوري طراحي شوند كه تومورها را بهتر هدفگيري كنند; حال محققان مي توانند پارامترهاي فيزيكي و شيميايي نانوذرات را مورد توجه قرار دهند تا هدفگيري سرطان را به همراه روش هاي تشخيص مولكولي پركاربردتر بهبود بخشند. چنين راهبردهاي طراحي براي استفاده از نانوساختارها به عنوان حامل هاي رسانش دارو منحصر به فرد هستند. »
محققان دانشگاه تورنتو بررسي خود را با طراحي يك سري از نانوذرات با اندازه و شيمي سطح متفاوت (مثلا ذرات حاوي پلي اتيلن گليكول ) آغاز كردند; سپس اين نانوذرات را به درون بدن يك حيوان داراي تومور سرطاني تزريق كردند.
جداسازي تومور از بدن اين حيوان و بررسي غلظت نانوذرات درون تومور جدا شده با استفاده از روش هاي مختلفي همچون تصويربرداري اپتيكي گام بعدي آنها بود. با اين كار آنها توانستند تشخيص دهند كه چگونه شكل و شيمي سطحي نانوذرات بر رفتار دارويي آنها تاثير مي گذارد. اين رفتار تعيين كننده نحوه تجمع آنها درون تومور است .
چان و همكارانش دريافتند كه نحوه نفوذ نانوذرات به درون تومور به شدت به اندازه كلي ذرات بستگي دارد. به عنوان مثال ذرات بزرگ تر نزديك رگ هاي خوني باقي مي مانند در حالي كه ذرات كوچك تر به سرعت وارد تومور مي شوند.
با وجودي كه دانشمندان مي دانند كه چگونه نانوساختارها با سامانه هاي زيستي برهمكنش مي كنند اما دانش آنها در اين زمينه محدود است .
چان مي گويد : « هدف گروه من اين است كه تمام پارامترهاي نانوساختارها از جمله شكل و بار سطحي آنها را براي هدفگيري درون تني بررسي كنيم . با انجام اين مطالعات بنيادي در حال توسعه چارچوبي هستيم كه طراحي نانوساختارها را به سمت درمان بهتر سرطان رهنمون خواهد كرد